📋 İçindekiler
Yavru Kedi Sahiplenme
'' Ben nereye sışcağımı bilmiyom''
Yavru kediler, başlangıçta çok fazla bakıma ve ilgiye ihtiyaç duyarlar. Ayrıca, her konuda onları eğitmeniz gerekir. Yemek, tuvalet, oyun, insanlar... Her şeyi ona siz öğretmelisiniz. yetişkin kedilerde böyle bir ihtiyaç yok. İlla ki yavru kedi istiyorsanız da sizden bir ricam olacak. Lütfen, yavru 12 haftalık olmadan annesinden ayırmayın! 12 haftadan önce annesinden ayrılan kediler hem yeterli anne sütü alamaz hem annesinden alacağı eğitim yarım kalır. 12 haftadan önce annesinden ayırmak tamamen bencillik. Lütfen bunu yapmayın. Şimdi yetişkin kedi sahiplenme konusunda kafamıza takılanlara cevap arayalım!
Öncelikle, sahipleneceğiniz kedinin yavru olmasını şart koşarken bir çok önemli noktayı gözardı ediyorsunuz. Mesela, hayatınızın kedisi belki de şu anda 1 yaşında. Çocik, sizin istediğinizden 8 ay daha fazla yaşamış diye neden direkt eliyorsunuz ki? Biz Suzi'yi tahminen o, 1 veya 1.5 yaşlarındayken sahiplendik ve iyi ki onu sahiplenmişiz. Kedisi benim hayatımın kedisi, eminim. Aslında Suzi'den önce hiç aklıma gelmezdi yetişkin kedi sahiplenmek... Bir kedi sahiplenecek olsam, onun yetişkin olmasını istemezdim herhalde. Yavru isterdim... Bunun da tek sebebi bebek sevme isteği olurdu. Şu anda bu düşüncemin bencilce ve hatta yanlış olduğunu düşünüyorum. Bir evcil hayvan sahipleneceksek, önceliğimiz estetik standartlarımız ya da kendi zevklerimiz olmasın, bir kere de güzel olanı, faydalı olanı yapalım! Biz de bir canlıya yardım edelim. Güzel bir şeyler yapalım! İhtiyaç sahibi olan canlara öncelik verelim. Emin olun bu durum ikinizin de birbirine olan bağını kuvvetlendirecektir. Zor zamanların birlikte atlattığı kişiyi kedi de unutmaz, merak etmeyin :)
Nasıl Bir Kedi Almalıyım ?
Bir konuda da kafaları netlemek lazım. Kedi sahiplenme sürecinde herkes zibille ilan görür, içlerinden gönlüne göre olanı seçmeye çalışır ancak, ''Nasıl bir kedi seçsem?'' diye düşünüyorsanız orada bir düzeltme yapmak lazım. Siz kedi seçemezsiniz arkadaşlar, kedi sizi seçer. Kedi insan ilişkisinin doğası budur, siz de böyle olmasına müsaade edin, akışına bırakın. Ben evdekileri kedinin k'sine alıştıramamışken bir gün eve tam 3 kediyle döndük! 1 değil, 2 değil, tam 3 kedi abilerim ablalarım 3 kedi! Çünkü onlar bizi seçti <3
Bir gün maça giderken, Suzi'yi 3 yavrusuyla birlikte yol kenarında bulduk. Yavrulardan birisi ölmüştü, diğer ikisi de ölmek üzereydi Suzi ise çok aç ve pislik içindeydi.. İnsan olan zaten onları görüp yardım etmeden geçemezdi ve bizimkiler de dayanamadı, aldık eve getirdik. Geçici yuva olacağımızı zannediyorduk ancak işler öyle olmadı tabii :) Sahiplendirme işine gönül vermiş olanlar bilir ki, bir kedi yetişkinse yuva bulma ihtimali çok çok azdır. Biz de yavrulara yuva bulduk ama Suzan'ımı kimseler istemedi. Haftalarca yuva aramama rağmen bir kişi bile dönmedi. Bizimkiler de tekrar sokağa dönmesine razı olmadı ve şimdi kendisi ''binim bibiğim <3'' Biz gidip Suzi'yi seçip beğenip almadık. Hayat bizi birleştirdi. Sizin de sahiplenme olayını bu şekilde yaşamanızı öneririm. Beyaz atlı kedinize yardım edin ve sonra bakın hayat sizin için nasıl güzelleşiyor :) Ayrıca buraya bangır bangır da 3 cümle eklemek istiyorum;
SATIN ALMA, SAHİPLEN
SATIN ALMA, SAHİPLEN
SATIN ALMA, SAHİPLEN
Bangırdadıktan sonra konuya geçiyore;
Yetişkin Kedi Sahiplenmek
'' Biz biliyoz, nereye sışcağımızı''
Yetişkin kedi sahiplenmek konu olunca, daha önce hiç kedi bakmamış insanların kafasında tabii ki bazı sorular oluşuyor. Bana alışır mı, eve alışır mı? soruları da başı çekiyor..
Yetişkin Kedi Bana Alışır Mı?
Kesinlikle aklınızda şüphe olmasın, alışır. Yavru bir kediden daha kısa sürede size alışır, hatta yabışır :D Suzi ile bizim birbirimize alışma sürecimiz falan olmadı. Eve geldiği ilk gün bize alıştı. Ne korkup saklandı ne de bize saldırgan bir tavır gösterdi ki kendisi anne kedi olmasına rağmen bunları yapmadı. İstediğimiz zaman onu ve yavrularını sevmemize izin verdi. Ne evi ne de bizleri garipsemedi.
Suzi ile yaşadıkça, zamanla birlikte vakit geçirdikçe bağlandık birbirimize. Bu karşılıklı bir bağlanma oldu. Birlikte oyunlar oynadık, sohbet ettik, güldük, koştuk, lazer kovaladık, o beni tırmaladı ben kafasını ağzıma soktum :D Yaşadıkça bağlandık biz birbirimize. Suzi değil, yavru bir kedi olsaydı da bu böyle olurdu, zamanla, yaşadıkça olurdu bağlanma belki biraz da uzun sürerdi ama olurdu..
Kedinizi Tanıyın
Her kedi birbirinden farklıdır, hepsinin sevdiği şeyler kendi karakterine göre değişir. Ben Suzi ile vakit geçirdikçe onu tanıdım, nasıl bir karakteri olduğunu çözdüm. Mesela, kucakta gezmeyi çok sevdiğini fark ettim. Kucağımdayken evi gezmeyi, diğerlerinin yaptığı şeyleri izlemeyi çok seviyor hatta ben ona bir şal yardımıyla ana kucağı yapıyorum omzuma bağlıyorum, o kucağımdayken ev işlerini yapıyorum o da izliyor. Dediğim gibi, biz Suzi'yi 1- 1.5 yaşlarındayken sahiplendik yavru falan değildi ama kendisinin ruhu ''beybi'' olduğu için kucak seviyor <3 Dolaysıyla ben de daha çok kucağımda gezdiriyorum ama ben otururken kucağıma gelmeyi hiç sevmiyor mesela. Gönül isterdi ki kucağımda kedimle film izleyeyim, kitap okuyayım ama sevmiyor çocik. Zorlamıyorum ben de.. Öğrendiklerime göre, onu mutlu ettikçe o da bana bağlanıyor.
Kediler Konuşur
Yetişkin kedi sahiplenmek durumunun kocaman bir artısı var; yetişkin kediler kendilerini çok net bir şekilde ifade eder. Ne zaman ne istediğini anlamak için gözlerine bakmak, kuyruk hareketlerini incelemek ya da sesini dinlemek yeterli. Suzi kendini o kadar iyi anlatır ki, bazen direkt olarak konuştuğunu düşünüyorum. ''Kucağına al, gıdımı okuşla, yeni yaş mamadan vir, karnımı elleme, kumu temizle, ödüllü mama yok mu?, tuvaletin kapısını aç, aç bi kapıyı, bak bi bişi dicem açsana kapıyı, bu kapı neden kapalı, acil tuvalete gelmem lazım benim de, aç hadi, kapıyı aaaççç, hmm ok bişi yokmuş burda'' vallahi hayvan dile geliyor. Hareketlerinden, miyavlamasından her şey belli oluyor. Hatta karşılıklı konuşuyoruz bazen. Evdekiler şahidimdir, ben bir şeyler söylüyorum, iltifat ediyorum falan bu da nasıl nazlı nazlı miyavlıyor kucağıma atlıyor görmeniz lazım. Ay, hatta videoya çekeyim de buraya ekleyeyim, kendi gözlerinizle görün. Şu an Suzi ile birbirimize alışmak ne kelime sanki yüz yıllardır birlikteymişiz gibi bir uyum var aramızda. Bu kadar büyük bir bağ olacağını ben de tahmin etmiyordum. Bilmiyordum, bir kediyle bir insanın birbirini bu kadar iyi anlayacağını ve sevebileceğini düşünmemiştim ama oldu. Ben bu duyguyu bir yetişkin kediyle yaşadım. Siz de yaşayabilirsiniz.Yetişkin Kedi Eve Alışır Mı?
Yavru kediden çok daha kısa sürede alışır. Tuvalet eğitimiyle falan da uğraşmanıza gerek kalmaz, bir kere kumunun yerini göstermeniz yeter. Enerjisini atması için gerekli oyun alanlarını ve oyuncaklarını da alırsanız eşyalarınıza da zarar vermez. Biz Suzi'de eşyalara zarar verme olayını hiç görmedik. Bir ara, yatağın kenarını tırmalamak istiyordu, oraya çift taraflı bant yapıştırdım ve tırmalama çubuğuna kedi nanesi sıkarak oraya yönlendirdim. Bir iki güne bir daha yatağa yanaşmadı. Alışır yani, hiç aklınızda şüphe olmasın.
Yetişkin Kedi Sokağı Özler Mi?
Bu durum kedisinden kedisine göre değişir. Nadiren bazı kediler ev hayatına uyum sağlayamıyor. Siz, sokaktan bir kediyi hasta veya yaralı olduğu için eve aldıysanız, asla sokağa dönmek isteyeceğini düşünmüyorum. Bu sorunun cevabını, kediyi gözlemleyerek net bir şekilde kediden alabilirsiniz. Ancak, bu cevabı doğru bir şekilde alabilmeniz için kedinizin kısır olması lazım. Kısırlaştırılmamış kediler tabii ki de çiftleşmek için sokağa çıkmak ister hatta mecbursa marsa bile gitmek ister yani. Dolayısıyla kısır olmayan kedide bu yanıltıcı olur. Kediyi yardım etmek için eve aldıysanız bile zaten kısırlaştırmadan salmamanız lazım. Dolayısıyla kediyi kısırlaştırdığınızı düşünerek devam ediyorum. Kediniz, kısır olmasına rağmen, hala ''sürekli evden kaçmaya çalışıyorsa'' evet, ev hayatına uyum sağlayamamıştır ancak ben bu durumla hiç karşılaşmadım, etrafımda da görmedim. Sadece bir tanıdığımdan 1 kere duydum, eve girmek istemiyor hep sokakta kalmak istiyor diye ama onun da kısır olup olmadığını bilmiyorum. Kediler evcil hayvanlar oldukları için ev ortamını seviyor ve evde mutlu oluyorlar. Sokaktan sahiplendiğiniz yetişkin bir kedinin sokağı özleme ihtimali belki yüzde bir bile değildir. Neden, nasıl bundan emin olduğumu soruyorsanız bunları aslında derinlemesine daha önce inceledim. ''Hayvanları eve hapsetmek, doğasına salmak'' ve '' Ev kedisi sokakta yaşayabilir mi? '' yazılarımda kafanıza takılan soruların hepsinin cevapları var. Lütfen onları okuyun.
Kedilerin Sahip Değiştirmesi
Her zaman sokaktan yetişkin kedi sahiplenmek durumunda olmuyoruz tabii. Bazen de başkalarının sahiplendiği ancak artık bakmak istemediği kedileri sahiplenme konusunda kararsız kalıyoruz. Akıllarda yine aynı soru; ''Peki, bana alışır mı? Eski sahibini özler mi?'' Evet, alışır! İlk zamanlar, belki eski sahibini özler. Eski evini özler ama sonra unutur. Bu sürecin uzunluğu veya kısalığı da tamamen size bağlı. ''Kedi yeni sahibine nasıl alışır?'' diye düşünüyorsanız yukarıda anlattığımdan farkı yok, zamanla alışır. Kediyle ne kadar çok ilgilenir onunla ne kadar vakit geçirirseniz size o kadar çabuk alışır. İlk bir kaç gün ona biraz zaman verini, üzerine gitmeyin. Beslenmesi ve bakımıyla güzelce ilgilenin, size yanaşmaya başladıkça siz de ona yanaşın. Bir kaç haftaya size alışır ve bağlanır. Bir kaç aya da eski sahibini yolda görse tanımaz.net.
Yaşanmışlıklarınızı arttırın!
Aslında empati yaparsanız bu sorunun cevabını siz de çok rahat verirsiniz. Şimdi kedimizi kedinin yerine koyalım. Bir tarafta artık bizden sıkılmış, bizimle ilgilenmeyen, başkasına vermek isteyen hatta verecek birisini bulamazsa sokağa salacak bir dümbük olsun.
''Merhaba, ben kedisini terk eden bir dümbük örneğiyim''
Diğer tarafta da '' Kediiğğ, kediğğğ istiyorum, kedim olursa çok sevicem, çok iyi bakıcam, nütfen bana alışsın, alışır mı bana kediğğ '' diye bizi çok sevecek, tek istediği bizim de onu sevmemiz olan bir beybi olsun.
Ömürlük kedi isteyen, beybi örneği
Sizce dümbüğü mü özleriz yoksa yeni beybiyle güzel günlere mi akarız? Ben oyumu beybiden yana kullanıyorum, teşekkürler. Sizin sahiplenmeyi düşündüğünüz kedi de oyunu sizden yana kullanacaktır, içiniz rahat olsun. Çociğin ikinci bahar şansını verin, onu dümbükten kurtarın.
Evet, sevgili beybiler yetişkin kedi sahiplenmek ile ilgili aklınıza takılan başka sorular var mı? Yazının altına yorum olarak yazarsanız, yetişkin bir kedi sahiplenmiş birisi olarak cevaplandırmak isterim ayrıca yetişkin bir kedi olan Suzan'a da sorabilirim.
Çekinmeyin, sorun.
Bi de dümbüklerden uzak durun.
Kediyle kalın.
çift taraflı bant nasıl bir şeydi linki var mı elinizde kedim perdeden inmiyor da.
Dün bir kedi evlat edindim.. Oğlumun bir gözü maalesef ameliyatla alınmış. Evde iki kediydiler ve ikisine bakamadıkları için oğlum Kaju yu ben evlat edindim. Fakat eve geldiğimizden beri sürekli saklanıyor çekyatın bazasında sürekli mamasını kumunu aldım ilk başlarda ısrarcı olmadım ama üzülüyorum sürekli korkuyor ve saklanıyor bu gün tekrar bir iki sevmeye çalıştım kaçtı bende zorlamıyorum ama bu durum beni çok üzüyor 😢 Oğlum bana alışır mı ?
Bir süreliğine yurtdışında yaşayacağım. Bu nedenle Canım kedim Osman’a geçici bir yuva buldum. Güvendiğim bir srkadaşıma emanet ettim. Evdeki diğer kedilerle anlaştılar kaynaştılar ama Osman geceleri sokak kapısını tırmalayıp ağlıyor. Kimseyi de uyutmuyor. Sizce ne yapabilirim? Bir süre gidip yeni evinde onunla kalmam işe yarar mı? Temmuz ortası ayrılmak zorundayım. Tavsiyenize çok ihtiyacım var.
8 gün önce 4-5 yaşlarında yetişkin kısırlaştırılmış dişi bir kedi sahiplendim. Daha doğrusu zaten 1 yılı aşkın süredir evime sürekli gelip gidiyor, karnını doyuruyor, uyuyor ve zaman geçiriyordu. Kış mevsimi günün 18-19 saati bendeydi. Yazın da aynı şekil. Düzen böyle giderken gıda alerjisi patlak verince veteriner tavsiyesiyle eve alarak sadece hipoalerjenik mama ile beslemeye başladım. (Malum dışarıda başka mamalar da yiyor ve alnını kaşımaktan kan içinde bırakıyordu). Bu kadar iç içe zaman geçiriyor olmamıza rağmen sokak kapısının dibine giderek kapıyı açmam için yalvarıyor, bağırıyor. Gece belli saatte oda kapımın dibine gelerek, gün içerisinde de sokak kapısının dibinde sürekli bağırıyor. Zor yatıştırıyoruz. Ancak uyuduğu zamanlar rahatız. Bir sürü alışveriş yaptım, oyuncağından kum kabına, kumuna, özel mamalarına, tırnaklaması için özel paspasına, 3 katlı kedi oyun evine kadar..Artık ne yapacağımı bilmiyorum, ailem de ben de 8 gündür psikolojik olarak çok yıprandık. Bıraksam bir türlü, bırakmasam bir türlü. Ben onu üzmek için değil, mutlu, güvende ve alerjik durumundan ötürü de sağlıklı olsun diye aldım. Ama gerçekten tükenme noktasına çok yaklaştım. Bir kaynaktan edindiğim bilgi doğrultusunda, çok bağırdığı zaman ona görünmeden, elime 1 kase su alarak sokak kapısının dışına çıkıyorum. Evden biri de kapıyı hafif aralıyor, kendimi göstermeden dışarıdan su atıyorum. Fakat bu da uzun vadede tam bir çözüm olmuyor.Bana bir yol gösterebilirseniz gerçekten minnettar kalacağım. Şimdiden teşekkürler..
https://www.suzionline.com/kedi/kedileri-birbirine-alistirmak-kediler-nasil-tanistirilir/
Öncelikle kontrolsüz olarak salmamanızı öneririm, bir de kısır değilse bir an önce kısırlaştırmanızı. Şimdi artık, sokak yok, evde sizin ona olan ilginiz de bebekten sonra biraz azalmıştır. Dolayısıyla daha mutsuz olabilir ancak çözüm var. Çözüm her zaman var. Evi onun için zenginleştirebilirsiniz. Duvar rafları, tırmanma kuleleri, cam yatakları, interaktif oyuncaklarla eski keyiflerinin yerine yeni keyifler koyabilir.
Sevgiler,
Suzi