📋 İçindekiler
Aradığımız soruların cevaplarını bulabilmek için öncelikle sokakta onları nelerin beklediğini bilmemiz lazım. Bakalım sokakta kedileri neler bekliyor?
Ev Kedisi Sokakta Yaşayabilir Mi ?
Arabalar
Öncelikle, ev kedisi sokağa atılırsa başlangıçta çok korkacaktır. Karışı karışına bildiği sessiz sakin ev ortamından bir anda sokağa atılınca inanılmaz afallar. Muhtemelen, saklanmaya çalışacaktır, bir süre saklanmayı başarabilir de ancak yanına başka kediler geldiğinde veya ani bir ses duyduğunda korkarak kaçmaya çalışır. Kaçarken bir arabanın altında kalma ihtimali yüksek çünkü arabaları tanımıyor, yolları bilmiyor. Ev ortamında refleksleri de yavaşlayacağı için arabalardan kaçamayıp, bıraktığınız ilk gün bir arabanın altında can verebilir.
Açlık
Terk edilen kedi ne yapar, nasıl beslenir? Sürekli mama kabından mama yemeye alışmış bir kedinin sokakta kendi yemeğini bulmasını beklemiyorsunuzdur umarım. ''Ee diğerleri nasıl buluyor?'' demeyin n'olur.. Onlar evde bakılıp sokağa bırakılmış kediler değil, emin olun. Sizinkiyle aynı kulvarda değiller. Bunu şu şekilde net anlayabilirsiniz; sokağa biraz mama koyduğunuzda kediler gelir ve daha sonra başka kediler daha gelir. Diğerlerini pata küte döverek uzaklaştırıp, o mamayı 2 saniyede bitirirler. Sizinki sokakta hiyerarşik olarak o dayak yiyen kediden bile daha aşağıda olacaktır. Sizinki, bir yerlerde mama bulsa bile diğerleri ona, o mamayı yedirmez.. Kusura bakmayın ama asıl burası survivor. Bir de dikkat ederseniz bulsa bile diyorum, çünkü bulma ihtimali çok düşük. Nerede arayacağını bile bilemez. Kediyi sokağa atmak, onu açlıkla baş başa bırakmaktır. Ne yazık ki açlıktan ölebilir.
Diğer Kediler
Evde beslenen kediyi sokağa atmak demek, diğer kedilere ''gelin bunu dövün'' demek. Yukarıda da bahsettiğim gibi başka kedilerden dayak yiyecek, bundan kaçarı yok. Kesinlikle dayak yiyecek, o bölgenin sahibi olan kediler tarafından istenmeyecek ve dövülecektir. O kedilerden birisinde, fip gibi bulaşıcı bir hastalık varsa, bu hastalık ona da bulaşacaktır ve acılı bir ölümle hayatı son bulacaktır.
Köpekler
Diğer kedilerin yanı sıra, köpekler de onun için oldukça acı bir tecrübe olacaktır. Köpek saldırısına maruz kalan kedilerin çoğu hayatını kaybeder. Bir ev kedisinin de bir köpeğe karşı şansı ne yazık ki çok düşüktür. Hayatı boyunca köpek görmemiş bir kedinin sokağa atılınca kendini köpeklere karşı savunabileceğini düşünmüyorsunuzdur umarım. Düşünmeyin.. Savunamaz.
İnsanlar
Kedimi terk ettim diyorsanız bilin ki onu diğer insanların insafına bıraktınız... İnsanlar! Sokakta kedilerinin başına gelen kötü şeylerin çoğu insanlardan gelir. Bunlar, sadece kötü insanlar değil, bilinçsiz yetiştirilen çocuklar tarafından da olur ne yazık ki. Sizinki de sokağa bırakılmış bir ev kedisi olduğu için insanlara hemen yanaşacaktır ve bu sebeple çok kolay bir şekilde diğer insanlar tarafından yakalanıp dövülebilir, öldürülebilir hatta tecavüze uğrayabilir. Bunlardan yırtsa bile bir çocuk tarafından iple bağlanarak yanlışlıkla boğulabilir...
Hava Şartları
Sıcak ev ortamına alışmış kediler için, özellikle soğuk kış ayları öldürücü olabilir. Ne yağmurdan ne de kardan kendilerini koruyamazlar. Soğuk havalarda yiyecek bulmak da onlar için kat be kat zor olacaktır. Soğukları atlatsa bile üşütüp hastalıktan ölebilir.
Sıcak yaz günlerinin soğuklara kıyasla daha iyi olduğunu düşünmeyin. Özellikle şehirlerde bir gram su olmayan sokaklar hatta mahalleler var, kediniz susuzluktan bile ölebilir.
Sokak Hayatı
Sokak kedilerinin yaklaşık ömrü 3-5 yıl arasındadır. Kediniz sokağa adapte olsa bile, maksimum yaşayacağı 5 yıldır. Sizinle birlikte 10- 15 yıl daha, mutlu bir şekilde yaşayabilecekken, sokağa bırakarak ömründen 10 yıl çalmış olursunuz. Yaşayabileceği 5 yıl da açlıkla, soğukla, hastalıklarla ve en önemlisi insanlarla mücadele içerisinde geçecektir. Benim en çok üzüldüğüm kısım da burası; eve alınıp el bebek gül bebek büyütülen yavru kedinin sonra sokağa atılıp sefalet içerisinde bir ömür sürdürmesi...
Evde Büyüyen Kedi Sokakta Yaşayabilir Mi?
Gördüğünüz gibi, ev kedisi sokakta yaşayabilir mi sorusunun cevabı HAYIR'dır. Kedimi sokağa bırakacağım ya da kedimi sokağa bıraktım demek, onu öldürmek demektir. ''Ben zaten sokaktan almıştım. Sokak kedisini tekrar sokağa bırakmak sorun olmaz, onların doğası zaten dışarısı.'' diyorsanız ve bu söylenenler yeterli gelmediyse lütfen onların doğası ile ilgili yazıyı okuyun. Şartlarınızı kedinize göre uyarlamak sizin sorumluluğunuz, kediyi sahiplenip eve aldınız ve şimdi ölüme terk etmeyin. Sorununuz kum kokusu, tüy dökülmesi gibi şeyler ise bunların çok basit çözümleri var, çözebilirsiniz. İlla ki artık istemiyorum diyorsanız, en azından ona yeni bir yuva bulana kadar bırakmayın. Güzel günlerinizin hatırına ona yeni bir yuva bulun. Kediyi sokağa atmak aklınızın ucundan bile geçmesin. İnternette yüzlerce ilan sayfası var, eminim onu da isteyen birisi çıkacaktır. Bu sizin ona olan borcunuz. Borcunuzu ödeyin. Bu arada yargılamayacağım derken kandırdım. Tabii ki yargılayacağım amk. Kediyi alırken aklın neredeydi?!
Şeyler geliyor belki bi umut sokağa alışır açlıktan ölmez diye düşünmeye çalışıyorum ama olmuyor sizde böyle şeyler yazmıssınız içime yük oturdu kafayı yiyorum suan sabahın 04:00 kedimi nasıl bulabilirim hiç benzer olay yaşayan oldumu
Açıklayıcı bir cevap yazmayı düşünmüştüm ama ''Her ay , ne enjekte ettiği belli olmayan aşılar yaptırarak hayvanı sakinleştir kendine hayvan severim de'' kısmından sonra vazgeçtim çünkü tıp ilmine inanıp güvenmeyen birisine neyi, nasıl anlatırım bilemedim. Umarım kendiniz ya da varsa çocuklarınız hastalanınca doktora gidiyorsunuzdur. ''Kim bilir ne enjekte edecekler'' diye gitmezseniz mazallah kötü sonuçları olabilir. Size bir veterinerle ya da doktorla konuşup bilgi edinmenizi öneririm. Ayrıca, sokağa hayvan bırakmasanız da sokak hayvanlarını beslemeye devam. Dediğiniz gibi ölümlü dünya, bir canlıya yardımda bulunabilirsek ne mutlu!
Öncelikle vicdanınız ve merhametiniz için ben o beybiler adına size teşekkür ederim. Bazen, etrafımızdaki insanlar nasıl bu kadar duyarsız oluyor, aklım hayalim almıyor. Siz, üç tane can kurtarmışsınız, teşekkür edip destek olacakları yerde ''at, gitsin'' demek, ne bileyim bence ''duyarsız ve bilinçsiz'' bir yaklaşım. Bu arada şimdiden size, mutluluklar dilerim. Eşinizle ve kedilerinizle, mutlu ve sağlıklı bir ömrünüz olsun <3
Konu ile ilgili aklınıza takılan sorular varsa ''kısırlaştırma'' ile ilgili yazımı okumanızı öneririm. Sevgiler..
Dipnot: Evi çoğu zaman uyumak ve yemek yemek için kullanıyor bazen onu bile yapmıyor. Onun dışında bütün gün dışarda sürtüyor.
Bahçemizde senelerdir sokak kedileri besliyoruz. Dolu yavrular büyüttük. Birçoğu durmadı, gittiler. Ama ev kedisi gibi sürekli alışkın olan bir kedi var sürekli bahçemizde ve sık doğuruyor. Bakıp büyüttüğümüz sonra büyüyünce giden veya arasıra gidip gelen nice kediler hep bu tek kediden doğma. Kısırlaştırmayı düşünüyoruz artık çünkü hızına yetişemez olduk. Bahçede onlar için kedi 2 tane evi bile var. Şimdi bu kedinin kızı başka bir anne kedimiz daha var behçemizde ve üç tane yeni yeni yürümeye başlayan yavruları var. O bebekler bahçede serbest dolaşırlarken yine aynı anneden olan 1 yaşında erkek kedi var; biz çok sevdik onu ve bazen evde bazen bahçede büyüttük. Bu kedi genelde serseri ruhlu ve dışarılarda sürtmeyi sever oldu büyüyünce. Uzaklara gidiyor ve sadece yemek ve uyumak için eve geliyor. O da her zaman değil. Bazen gelmediği de oluyor. Biz bahçede mamalarını veriyoruz onların. Şimdi bu yeni yeni yürümeye başlayan bebek yavrularını ve kendi öz annesini rahatsız eder oldu bu Acar kedi. Öyle ki bebeklerden birisini ensesinden ısırıp kaçırmaya çalışırken yetişip kurtardım. Takip ettim devamı gelir mi diye. Sonraki günler de iki kere daha aynı şeyi yapınca fırsat kolluyor olduğuna kanaat getirdim. Niçin böyle yaptığını anlayamadım. Ama erkek kedilerin kıskandığını ve bebek kedileri boğduklarını duymuştum. Son keresinde de görünce aynı şeyi yaptığını acaba bebeği alıp götürüp saklayacak veya bir yerde boğacak korkusu ile kedilerin çok yoğun bulunduğu özellikle kediler için yapılmış Maçka'daki belediyenin kedi parkına bırakmak zorunda kaldım onu çok zor bir karar vererek istemeyerek de olsa. Orada her türlü barınma ve su ihtiyaçları her zaman mevcut. Zengin bir muhit ve benim gibi çok kedi severler var ve ayrıca onlara mama götürüp besliyorlar da. Her ne kadar rahat, güzel ferah bol kedi ve mamaların bulunduğu yere götürmüş olsam da sonradan vicdan azabı çekmeye başladım. Aslında bir karar vermek zorunda idim. Ya o bebek kedileri kaçırsa veya öldürse idi? O zaman asıl daha büyük vicdan azabı çekerdim hem de bu çok sevdiğim kediye düşman da olacaktım o zaman. Şimdi onca kedinin arasında ve aynı yerde ise kediyi tekrar bıraktığım yerden geri almak istiyorum. Çok becerikli bir kedi ve uzaklardan bize gelmeye alışık. Bıraktığım yer park 20 dk. lık yürüyüş mesafesinde bana ama cadde boyu yol bir kısmı. Acaba o da bize geri gelir mi? Ben bıraktıktan sonra bütün gün kendimi bulamadım. Çok üzgünüm ve onu çok özlüyorum.. Onu büyütürken çok emek verdik ve üzerine titredik. Gidip gelmesini mama vermeyi sonra dışarıda serbest takılmasını seviyorduk. Kendimi çok kötü hissediyorum, içim sıkılıyor. Mutsuz oldum. Onu geri istiyorum inşallah bulabilirim. Sizce yanlış karar mı verdim ben? Onu bu şekilde çok da mağdur ettiğimi düşünmüyorum , ama bizdeki konforu belki bulamıyabilir veya mekana alışırken bir süre bocalayabilir sadece. Sürekli aklıma geliyor. Ruh sağlığım bozuldu. Unutkan oldum işlerimde dünden beri. Lütfen bana yardımcı olun nasıl kurtulabilirim bu duygudan. Ben yanlış mı yaptım acaba? Teşekkür ederim. Hayırlı Günler diliyorum.
Hiçbir veteriner hekim sahipli kediye ücretsiz bakmaz. Ailenizin üstlendiği sorumluluğu kaldırması lazım.
Sokaktan yavru iken sahiplendiğimiz ve şu anda 4 yaşında olan bir erkek kedimiz var. Kısırlaştırdık gün içerisinde evde olmadığımızdan 6 aydır bulunduğumuz sitenin bahçesine alıştırdık. Arabayı bile tanıyor koşa koşa geliyordu. Bizde bu durumdan memnunduk çünkü evde kaldığı süreçte çok canı sıkılıyordu resmen sokağa salmamız için yalvarıyordu işe giderken salıp akşam bizle birlikte eve geliyordu yurt dışı tatiline giderken dahi su kabını mama kabını bahçeye koyarak gittik geldiğimizde bizi karşıladı. Site içerisinde ki kediler ilede iyi anlaştı bizim eve gelme saatinizde kapının önünde beklerdi. 3 gündür kayıp gezmediğimiz yer bakmadığımız kuytu köşe kalmadı. Kız arkadaşım ve benden başka kimseye kendini kolay kolay sevdirmeyen bir yapıya sahip birinin alıkoyma ihtimalini düşünmüyoruz bile başka bir kedinin peşine takılıp gitme ihtimali varmıdır? Geriye döner mi? İnternet ortamında çok fazla bilgi kirliliği var daha önce böyle bir durum başına gelen var ise gönderimi yanıtlarsa çok memnun olurum. Teşekkürler...
olduğunuz için teşekürler😊
göze almayın lütfen durumumuz yok vesayri vesayri yazan bir yorum geldiyse
Ben kedimi köye getirdigim gün anında dışarıya çıktı ben dedim hava alsin eve alalım hemen kaçtı diğer kedilerin peşine neyse yarım saat sonra tutuk eve getirdik evde delirdi ben de odada sakinleştirebilcegimi düşündüm ama olmadı tuvaletini yatağa yaptı yeni tuvaletini kuma yapmış olmasına rağmen durmadan miyavliyordu nefes almıyordu en son dışarı çıkardık sabah kadar üç kez baktım uyanıp gitmişti sabah uyandığımda buldum diğer kedilerle kavga etmeye devam ediyordu (bahçede bir çok kediye ev sahipliği yapıyoruz ) diğer kediler bunu istemiyor fakat gördüğü her kedinin peşine takılıyor onların yanında olmak istiyor
Bu gün akşam ise sahiplenmeyi öğrendiğini fark ettik
Eve gelen kedileri kovmaya başladı
Ben getirdiğime çok pişman oldum ama artık geri dönüşüde olmayacak
Bide çiş kokuyor aceba dışardaki toprağa alışamadımi neden böyle bilmiyorum
Tüm bunlar ayrıntılı daha çok olaylı yaşandı bu gün ikinci gecesi dışarda versigim yemekleri yemedi sadece su içti
Ne yapabilirim onun için ne iyi olur lütfen söyleyin
Ben yaptığım hatadan pişmanım
Çok sevdiğim bir kedim var.
Ne yaptıysam olmadı, her yere işiyor 5 yıldır böyle. Kısır tabii ki. Eşim de çok hayvanseverdir ama oma bakıyorum ve artık bıktığını görüyorum. Titiz bir adam değil ama bu kokular yüzünden beni kurmamak için kendini tutuyor artık görüyorum.
Hayat kalitem kalmadı. Bunu bir insan yapsa iki gün katlanmayız.
Bu arada çocukluğumdan beri onlarca hayvana baktım, vicdanım merhametim sorgulanmamalı diye düşünüyorum, çok fedakarlık yapmışım. 17 yaşındaki köpeğimi yaklaşık 3 ay önce kaybettim. Yaşlılıktan eceliyle öldü. Ölümü beni çok yıprattı.
Evim bahçe katı.
Sokak kedilerini de besliyorum.
Hem kedilerimden biri olan bu çişliyi, hem de 3 kedi kardeşi (5 aylık oldular)
400 m2 bir kedi evine bırakacağım. Sürekli kapalı değiller, bahçeye de çıkabiliyorlar. Sabah akşam düzenli mama veriliyor. Bakan kişi öyle kalpten seven biri ki. Ortam kreş gibi. Oyuncaklar, yataklar.
Gözü akana bakıyor, kısırlaşması gerekeni kısırlaştırıyor.
38 yaşındayım, en az 30 yılım böyle geçti. Hijyen, koku sorunu büyük problem. Elimden geleni yaptım, 5 yıl sanırım sabretmek için kısa bir süre değil. Bu arada engelli bir kedimiz de var, onun bakımı apayrı bir sorumluluk. O son nefesine kadar bizimle kalacak ancak evden 4 kediyi eksilteceğim.
Bahçede de artık mama vermeyeceğim. İpin ucunu çok kaçırmışım.
Köpeğim öldükten sonra fark ettim.
Bırakacağım yer güvenli, temiz, sıcak, sevgi dolu ve ilgili.
Sanırım kendimizi fazla önemsediğimiz için hayvanlara hükmetmeye çalışıyoruz. Yavruları ölmekten kurtardım. Sidikli oğlanı da yavruyken sokaktan aldım. Ölmek üzereydi. Beş yıl bakım. Bu arada bahçe katında yaşadığım için kedilerimin hepsi zaten yari ev yari sokak hayvanı gibi. Bırakacağım yerde ölme risklileri neredeyse sıfır.
Biraz uzun yazdım kusura bakmayın.YAKIN ZAMANDA CEVAP YAZARSANIZ ÇOK SEVİNİRİM <3
Zaten sokaga çıkan bi kedi akşam gidiyo sabah geliyo sonra 4 5 gibi çıkıyo ama hava rüzgarlı yagmurlu olunca çıkartamiyoruz o gece bize uyku yok ki bunu 5 de yazıyorum hem evdeki herkesi ısırıyo hayvanda hiç bi türlü sevgi göstergesi yok zaten yavruyken büyütelim bırakırım diye almıştık her türlü şeyi denedim oyuncak al kedi nanesi al kaliteli mama al mamasının kilosu 400 TL buraya vicdanen rahatlamak için yazmıştım ama hala ne yapacağımı bilmiyorum
Tahmin ediyorum ki 1 yaşına gelseydi bu kadar kolay alışamazdı.
suzionline kimsen bilmiyorum ama seni kisirlastirmak lazim.
unutmadan yazmis ;
1-arabalar (kediler senin kadar salak degil )
2-aclik ( Allah her yarattigi canlinin rizkini verir )
3-diger kediler ( hic bir kedi birbirini oldurmez sirasi geldinde yer hiyerarsi )
4-insanlar ( buna birsey yazamam cunki kendi cinsinden olani olduruyor )
5-hava sartlari ( tuyleri neden var süs için mi )
6-sokak hayati ( yazdiklarinin hepsi bunun icinde )
7-kopekler ( https://www.youtube.com/watch?v=gXLRo7_yjkQ&rco=1
https://www.youtube.com/shorts/bgVtyNLGCbc
https://www.youtube.com/watch?v=Vvdz_oMS_QA ) birkac ornek
Ben demiyorum sokaga veya barınağa birakmak dogru bir hareket , problem eve kedi kopek alirken ileriyi düşünmemek , bunlar canli yarin bir gun sıkıldın basindan atamazsin psikolojileri,yasam duzenleri alt ust oluyor.
Balkondan onu gorebiliyorum
Sanirim kardesini bulmus cunku cokk benziyor acaba birbirlerini tanirlar mi yemek falan paylasirlar mi
Cok guzel bi kediydi nasjl guzel nasil kibar of aglamadan duramiyorun bebisimi verdim sokaga cok igrenc hissediyorum hep annem yuzunden